Daily Obsession: Smothering the void with chocolate

These Daily Obsessions are like a vitamin for the soul. Take one daily for obsessive worrying and criticizing. The Grandmothers are but one face of the Divine; substitute another if you can relate to that better. For English, scroll down.


Voed iets opdat het jou mag voeden.” – The Grandmothers via Sharon McErlane in De Grootmoeders spreken, p. 165

Daarnet had ik zin in een hapje, zin om te eten zonder honger te hebben. In plaats van te eten, ik heb gewacht en het gevoel gevoeld dat ik met chocolade wou versmoren. Het gevoel was leegte – niet fysieke honger, maar een soort spirituele leegte. Vervolgens opende ik het boek van de Grootmoeders voor inspiratie en ik heb die citaat gevonden. Perfect zoals altijd.

Wat gevuld moet worden in onze comfortabele Westerse samenleving zijn niet onze buikjes maar onze geesten. De Grootmoeders vertellen ons dat we iets moeten voeden zoals het ons kan voeden. Een levend iets te eten geven, zoals een huisdier of een plant, verbindt ons met de aarde en om de universele ervaring van de liefde.

Hoe verschijnt “de leegte dat gevuld moet zijn” in jouw leven? Wat doe jij om de leegte vanbinnen te vullen? En wat zou gebeuren als je de leegte gewoon eventjes liet zijn zoals het is, zonder het te proberen te vullen? Jouw missie, als je het zou aanvaarden, is om voor de leegte te staan, laat het niet-gevuld zijn, en zie wat er dan gebeurt.

Met liefde,

Golden Eagle Feather



Feed something so it may feed you.” – The Grandmothers via Sharon McErlane in A Call to Power, around p. 163

I was just feeling snacky, wanting to eat even though I am not hungry. Instead of eating, I waited and felt the feeling I was having that I wanted to smother with chocolate. The feeling was emptiness – not physical hunger, but a kind of spiritual emptiness. Then I opened the Grandmothers’ book for inspiration and I found that quotation. Perfect as usual.

What needs filling in our comfortable Western lives are not our bellies, but our spirits. The Grandmothers tell us to “feed something so it can feed you”. Feeding a living something, like a pet or a plant, connects us both to the Earth and to the universal experience of love.

How does “the void that needs filling” show up in your life? What do you do to fill the emptiness inside? And what would happen if you let the void just be for a little while, without trying to fill it? Your mission, should you choose to accept it, is to face the void, let it stay unfilled, and see what happens next.

With love,

Golden Eagle Feather





Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s